«Νύχτες χωρίς την Κάρυ»

Συγγραφέας: Νίκη Δόλλη
Εικονογράφηση: Ελένη Οικονομοπούλου

«Tις νύχτες, στο Μουσείο δεν κοιμούνται... Τρέχουν, παίζουν και κουβεντιάζουν για τα παλιά. Μόνο που η Κάρυ λείπει...»

Οι μαθητές της Δ’ τάξης μελέτησαν την Ακρόπολη της Αθήνας μέσα από το μάθημα της Ιστορίας και της Ιστορίας της Τέχνης. Οι πληροφορίες για τον ιερό βράχο ήταν πολλές και ουσιαστικές, αλλά δεν περιοριστήκαμε μόνο σε αυτές. Τα παιδιά επισκέφθηκαν το Μουσείο της Ακρόπολης, όπου παρακολούθησαν σχετικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και μια άλλη μέρα ανέβηκαν στον βράχο, όπου θαύμασαν από κοντά όσα μάθαμε. Ακόμη, φέραμε στο σχολείο μουσειοσκευές για την Ακρόπολη της Αθήνας σχετικές με τα κτήρια και την αναστήλωσή τους. Συμπλήρωμα της ενότητας ήταν και η ανάγνωση του βιβλίου «Νύχτες χωρίς την Κάρυ» της κας Νίκης Δόλλη από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο. Πρόκειται για ένα βιβλίο για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, με συμπληρωματικές πληροφορίες για τις Καρυάτιδες και τις Κόρες και τα επιχειρήματα υπέρ και κατά της επιστροφής.

Φέτος ,όμως, για πρώτη φορά καλέσαμε στο σχολείο μας να μιλήσει στα παιδιά όχι τη συγγραφέα, αλλά την εικονογράφο του βιβλίου, κα Ελένη Οικονομοπούλου, που αποτύπωσε εξαιρετικά με τα σχέδιά της το περιεχόμενο του βιβλίου. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν ένα ακόμη επάγγελμα που σχετίζεται με την έκδοση βιβλίων και που είναι καθοριστικό για την εμπέδωσή τους και από τους μεγάλους, αλλά κυρίως από τους μικρούς αναγνώστες. Εκτός από τα μυστικά της εικονογράφησης, η κα Οικονομοπούλου μάς μίλησε για την κατασκευή του Μουσείου Ακρόπολης και την αποκατάσταση των κτηρίων του ιερού βράχου ως αρχιτέκτονας, εξειδικευμένη στην αποκατάσταση αρχαιοτήτων.

4 kary

Εύη Παπαδοπούλου

«Το ταξίδι της Κυμοθόης»
«Μια ιστορία θα σας πω από τα παλιά φερμένη
σαν τον θησαυρό κρατά η θάλασσα κρυμμένη.»

Τον Απρίλιο επισκέφθηκε το σχολείο μας η κα Εύη Παπαδοπούλου, συγγραφέας του παραμυθιού «Το ταξίδι της Κυμοθόης». Η γοργόνα Κυμοθόη μάς ταξίδεψε σε ένα μουσικό παραμύθι, που ζωντανεύει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την καθημερινότητα και τους θησαυρούς του, εξοικειώνοντας παράλληλα τα παιδιά με την επιστήμη της αρχαιολογίας. Το μάθημα της Ιστορίας της Γ’ τάξης αφορά στην Προϊστορία. Μας δόθηκε, λοιπόν, η ευκαιρία να προσεγγίσουμε τους ελληνικούς πολιτισμούς της εποχής του Χαλκού μέσα από το παραμύθι. Το CD που συνοδεύει το παραμύθι, σε σύνθεση του Νίκου Ξανθούλη, δίνει μια μοναδική υπόσταση μέσα από τις μελωδίες της επτάχορδης αρχαίας ελληνικής λύρας.

Η κα Εύη Παπαδοπούλου είναι αρχαιολόγος, Διδάκτωρ Προϊστορικής Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Από το 1996 υπήρξε ενεργό μέλος σε ανασκαφές στην Πάτρα, στη Ν. Όλυνθο Χαλκιδικής, στη Δωδώνη, στην Ιθάκη και στην Ιορδανία, εποπτεύοντας την αρχαιολογική έρευνα και εκπαιδεύοντας παράλληλα φοιτητές στην τεχνική της ανασκαφής. Ήταν, λοιπόν, η κατάλληλη να μας μιλήσει για τις αρχαιολογικές ανασκαφές, τις προκλήσεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αρχαιολόγοι, αλλά και τις μοναδικές στιγμές που τους χαρίζει μια αρχαιολογική ανακάλυψη.

3 papadopoulou

Μάθημα Δημιουργικής Γραφής

Jason Arkley, «Η προφητεία»

Στο πλαίσιο του project «Παραμύθια απ’ όλες τις γωνιές του κόσμου» τα παιδιά και οι δάσκαλοι μελέτησαν πώς εξελίχτηκαν τα παραμύθια στη σύγχρονη εποχή και εντόπισαν ότι αυτά παρουσιάζουν σημαντική συγγένεια με τη λογοτεχνία του φανταστικού. Έτσι, στην ώρα της βιβλιοθήκης εξέτασαν το συγκεκριμένο είδος και γνώρισαν τα πιο αντιπροσωπευτικά παιδικά μυθιστορήματα. Στη συνέχεια, από τον κύκλο των ιστοριών αυτών, επέλεξαν και διάβασαν το πρώτο βιβλίο της σειράς «Εκλεκτός και Ευλογημένος» με τίτλο «Η προφητεία» του συγγραφέα Jason Arkley.

Με την ολοκλήρωσή του, τα παιδιά είχαν τη χαρά να τον υποδεχθούν στο σχολείο, όπου επεξεργάστηκαν μαζί του το βιβλίο και κουβέντιασαν όλα εκείνα τα στοιχεία του κειμένου του, που τα ενθουσίασαν. Είχαν την ευκαιρία να τους παραδώσει ένα υπέροχο μάθημα δημιουργικής γραφής. Έτσι, διδάχτηκαν μέσα από μια ζωντανή συμμετοχική διαδικασία, η οποία περιλάμβανε το στοιχείο της αφόρμησης, του παιχνιδιού, αλλά και της προβολής σε PowerPoint των βασικών στοιχείων κάθε ιστορίας, αλλά και τους κανόνες της συγγραφής. Στο τέλος, έλαβαν από τον συγγραφέα δίπλωμα συγγραφής ιστοριών. Με ενθουσιασμό την επόμενη μέρα, έχοντας πλέον όλα τα κατάλληλα συγγραφικά εργαλεία, έγραψαν ατομικά τις δικές τους φανταστικές ιστορίες και τις εικονογράφησαν.

4 creative writing Jason Arkley 4 creative writing Jason Arkley b

Αχτιδοϋφαντής

H συγγραφέας Βασιλική Νευροκοπλή με τον «Αχτιδοϋφαντή»

στη Β’ τάξη του Σχολείου Σταυράκη


Η κα Νευροκοπλή μάς έστειλε το παρακάτω κείμενο μετά την επίσκεψή της στο σχολείο μας...

Η εβδομάδα των παρουσιάσεων στα ιδιωτικά σχολεία των Αθηνών, έκλεισε σήμερα μ' ένα σχολείο ολότελα παραμυθένιο, το Σχολείο Σταυράκη. Πριν μπω μέσα, στάθηκα και κοίταξα τα λουλούδια που ήταν έξω από τον αυλόγυρο, κι όταν μπήκα στην αυλή, στάθηκα και πάλι. Δέντρα, λουλούδια, ξύλινα παγκάκια και παιδιά να παίζουν ξέγνοιαστα. Πού βρισκόμουν; Έμπαινα στον παράδεισο; Δεν πρόλαβα καλά καλά να αναρωτηθώ και ήρθαν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου με την Υποδιευθύντρια να με καλωσορίσουν εγκάρδια. Περάσαμε στο γραφείο της Διευθύντριας κ. Αννίτας Σταυράκη-Στεφάτου. Ένιωσα αμέσως πως συναντούσα έναν άνθρωπο της οικογένειάς μου. Η συγγένεια δεν εξηγείται, βιώνεται παράδοξα και κεραυνοβόλα όταν συντονιστούν οι ψυχές μας. Αυτή είναι η εκλεκτική συγγένεια για την οποία μιλούσε ο Γκαίτε.

Περάσαμε στην αίθουσα εκδηλώσεων του μικρού αυτού πανέμορφου σχολείου που άστραφτε από καθαριότητα και μοσχοβολούσε από λουλούδια και καλοσύνη. Τα παιδιά που με αναγνώρισαν αμέσως κουβαλούσαν διάφορα βιβλία μου που είχαν διαβάσει, παρόλο που θα παρουσίαζα μόνο τον Αχτιδοϋφαντή. Άκουσαν την αφήγηση σαν μαγεμένα. Στη συζήτηση που ακολούθησε υπήρχε μια ξεχωριστή τάξη και ευγένεια, χωρίς κάποιος να τα υποχρεώνει και να τα καταναγκάζει. Οι δασκάλες τους, τα φρόντιζαν πολύ διακριτικά.

Όταν τα ρώτησα, αν ήσασταν εσείς οι Ταχυδρόμοι του Ήλιου,πού θα δίνατε την ηλιαχτίδα σας, απάντησαν:

Εγώ θα την έδινα στις φίλες μου για να μη χωρίσουμε ποτέ...

Εγώ στους γονείς μου για να μη χωρίσουν ποτέ...

Εμένα χώρισαν, είπε ένα παιδί σιγανά...

Εγώ θα την έδινα στους πρόσφυγες...

Εγώ στους φτωχούς...

Εγώ στους γονείς μου για να μη μαλώνουν μεταξύ τους και να μη μας μαλώνουν κι εμάς...

Εγώ στους Ισλαμιστές για να σταματήσουν τον πόλεμο...

Εγώ στους Τσιχαντζιστές για να μην κάνουν άλλο κακό και δημιουργούν πρόσφυγες...

Εγώ σε κάποιον τραυματία...

Εγώ σε ένα πληγωμένο ζώο...

Μιλήσαμε για την έμπνευση, για τη συγγραφή και τη διόρθωση των κειμένων. Εντυπωσιάστηκαν με τη φράση του Τσέχωφ που τους είπα, πως συγγραφέας δεν είναι αυτός που γράφει, αλλά αυτός που σβήνει. Ύστερα ο Γιάννης, ανέλαβε να δραματοποιήσει μαζί τους κάποιες σκηνές και χάρηκαν πολύ με το παιχνίδι.

Παιδιά δροσερά σαν τα κρίνα των αγρών, γεμάτα ανησυχίες και όνειρα. Παιδιά που φοβούνται τους χωρισμούς, που νοιάζονται για τα βάσανα των ανθρώπων και των ζώων, παιδιά που έχουν την τύχη να μεγαλώνουν, να μορφώνονται και να καλλιεργούνται σ' ένα σχολείο γεμάτο αγάπη, ομορφιά και ευαισθησία, που επικεντρώνει στην ουσία και όχι στην επιφάνεια. Ένα σχολείο εξατάξιο που έχει 22 εκπαιδευτικούς, γιατί εκτός από δασκάλους, έχει φιλολόγους, μουσικούς, ψυχολόγους, ζωγράφους κ.ά.

Και κυρίως, έχει και κήπους.

Κήπους μέσα στους οποίους ανθίζουν τα όνειρα.

Κήπους που έλουσαν και οι ηλιαχτίδες του Αχτιδοϋφαντή σήμερα, σ' αυτό το σχολείο που φτιάχτηκε το 1947 για να σβήσει την καταχνιά του πολέμου και καταφέρει ως τώρα να φωτίζει τις καρδιές των παιδιών μας με τον ήλιο της ειρήνης και της απλόχερης αγάπης.

Ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά το Σχολείο Σταυράκη και τους ανθρώπους του. Ειλικρινά, δεν ήθελα να φύγω μετά το πέρας της εκδήλωσης. Και βέβαια ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά, τον Δήμο, τη Μαρία και τον Γιάννη από τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη.

Σας ευχαριστώ παιδιά για την ευτυχία που μου χαρίσατε!
Βασιλική Νευροκοπλή

araxnoifantis1 araxnoifantis2